روشهاي گرمايي
در اين روشها از گرماي بالا براي انهدام و تجزيه ي مواد آلي و غيرآلي درون پسماند استفاده مي شود. روشهاي گرمايي نيز به نوبه ي خود به دو نوع سوزاندني و غيرسوزاندني تقسيم مي شوند.
سوزاندن: يك فرآيند با درجه حرارت بالا و اكسيداسيون خشك مي باشد كه پسماندهاي آلي و قابل اشتعال را به حالت غير آلي و غير قابل اشتعال تبديل مي كند و نتيجه ي آن ، كاهش خيلي زياد در حجم و وزن پسماند است. اين فرآيند معمولا براي پسماندهايي انتخاب مي گردد كه امكان بازيافت ، استفاده ي مجدد و يا منهدم كردن در يم سايت دن زباله را ندارند. اشتعال عناصر آلي گازي از قبيل بخار آب ، دي اكسيد كربن ، اكسيدهاي نيتروژن و مواد سمي از قبيل فلزها و اسيدهاي هالوژني و ... را به همراه باقيمانده هاي جامد توليد مي نمايد. اگر شرايط اشتعال به درستي كنترل نگردد ، مونوكسيد كربن كه گازي سمي است نيز توليد مي گردد. خاكستر و آب توليد شده در فرآيند نيز سمي است.
تركيبات مناسب براي سوزاندن عبارتند از : مواد قابل اشتعال بيش از 60 درصد، مواد غيرقابل اشتعال كمتر از پنج درصد ، مواد غيرقابل اشتعال نرم كمتر از 20 درصد ، رط.بت موجود كمتر از 30 درصد.
انواع پسماندهايي كه نبايد سوزانده شوند عبارتند از : مخازن تحت فشار گاز ، مقادير زياد پسماندهاي شيميايي واكنش پذير ، نمكهاي نقره و پسماندهاي راديولوژي و عكاسي ، پلاستيكهاي هالوژنه از قبيل پی وی سی، پسماندهاي حاوي جيوه و يا كادميوم از قبيل دماسنج هاي شكسته و باتريهاي استفاده شده.
ادامه دارد...
